1.4.បំណិនថ្មី ៖ លក្ខណៈតថនៅក្នុងរឿង – SalaRien.com Academy

👇 ចូរពិនិត្យឧទាហរណ៍

ពេលនោះ នាងនៅលេងនឹងផ្ទះម្ដាយមីងបានពីរបីថ្ងៃ តាដុងយាយជ័យក៏មកយកនាង វិលទៅកាន់ទីលំនៅវិញ ។ តាដុងយាយជ័យនិងនាងត្រចើលដោះក្រាល ដែលមកកាន់ផ្ទះនាងទែននោះលោះខែតិចណាស់ ។ មានថ្ងៃមួយ តានិងយាយបាននាំនាងមកលេងផ្ទះនាងទែនទៀត លុះមកពាក់កណ្ដាលផ្លូវបានជួបនឹងព្រានវឹង កំពុងនាំចៅប្រមាញ់ វឹង ស៊ុង ដើរបរបាញ់សត្វក្នុងព្រៃ ។ ដោយព្រានវឹងនិងតាដុងយាយជ័យនោះ ធ្លាប់ស្គាល់គ្នាច្បាស់ពីមុនមកផង អ្នកទាំងនោះក៏មានការសួររាក់ទាក់រកគ្នាទៅវិញទៅមក ។ ឯចៅប្រមាញ់វឹង ស៊ុងនិងនាងត្រចើលដោះក្រាល កាលបើឃើញគ្នាហើយក៏ចេះតែគយគន់គ្នាទៅវិញទៅមក ។ ដោយការគយគន់រកគ្នានោះ សេចក្តីស្នេហាក៏ចាប់ផ្ដើមដុះដាលឡើងពេញពោរនៅក្នុងបេះដូងរៀងខ្លួន ហើយបញ្ចេញឫកពារទៅវិញទៅមក លុះត្រាតែដឹងចិត្តគ្នា ។ ដោយតាដុងយាយជ័យមានរវល់ច្រើន នាងត្រចើលដោះក្រាលក៏លបធ្វើដំណើរមកផ្ទះនាងទែនតែម្នាក់ឯងក្នុងបំណងមកជួបនឹងចៅប្រមាញ់វឹង ស៊ុងផង ។

ថ្លែងពីព្រះរាជាដែលគង់សំចតនៅព្រះបន្ទាយលង្វែក ព្រះអង្គឡើងគង់លើអស្សពាហ៍ មានសេនា ៤នាក់ ដង្ហែព្រះអង្គទៅផង ។ លុះចូលទៅដល់ក្នុងព្រៃជ្រៅ ស្រាប់តែប្រទះនាងត្រចើលដោះក្រាលដើរត្រាច់តែម្នាក់ឯង ។ ត្រង់ព្រៃដែលស្ដេចប្រទះនាងនោះ អ្នកស្រុកគេហៅថា ព្រៃប្រទះនាងដែលសព្វថ្ងៃនេះគេហៅក្លាយមកថា ប្រទះឡាង ។ ព្រះអង្គបានទតឃើញនាងមានរូបឆោមពណ៌ល្អដូចនាងទេពធីតា ក៏ទ្រង់លោតចុះពីលើខ្នងសេះយាងសំដៅទៅរករូបនាង ទ្រង់លួងលោមនាងដោយសេចក្តីស្នេហា ។ នាងត្រចើលដោះក្រាល ក៏មានសេចក្ដីភិតភ័យ នាងមិនមានឆ្លើយតបទៅព្រះរាជាទេ នាងបែរជារត់ត្រឡប់មកក្រោយវិញ ។ ពេលនោះ ព្រះរាជានិងសេនាបួននាក់ក៏រត់ដេញតាមនាង ។ ដោយកម្លាំងនាងជាស្រីរត់មិនសូវលឿន ហើយដោយឃើញព្រះរាជាដេញប្រកិតជិតណាស់មកផង នាងបានឃើញដំបូកមួយនៅក្នុងព្រៃពីមុខ នាងក៏លើកដៃបួងសួងថា ” បើខ្លួននាងពិតជាគូនឹងចៅប្រមាញ់វឹង ស៊ុងមែន សូមឱ្យនាងចូលពួននៅដំបូងនេះបាត់កុំឱ្យគេរកឃើញឡើយ ” ។ ព្រះរាជានិងសេនាបួននាក់មើលពីចម្ងាយមកឃើញនាងចូលទៅក្នុងព្រៃដំបូកនោះដែរ តែលុះមកដល់បែរជារកនាងមិនឃើញវិញ បានជាមានពាក្យហៅទីនោះថា ” ដំបូកមានលក្ខណ៍ ” ។ កន្លែងនេះក្រោយមកអ្នកស្រុកបានកសាងវត្តដំបូកមានលក្ខណ៍ នៅក្នុងឃុំទំនប់ធំ ស្រុកពញាឮ ខេត្តកណ្ដាល ។ ពេលនោះព្រះរាជាឆ្ងល់នឹងដំណើរ ដែលនាងរត់មកពួនបាត់ខ្លួននៅដំបូកនោះ ក៏ទ្រង់ពិគ្រោះជាមួយសេនាឯសេនាទាំង៤នាក់ក៏ទូលតបវិញថា ស្ត្រីដែលមានរូបល្អអម្បាញ់មិញនេះ បានជារត់មកពួនបាត់នៅដំបូកដែលជាកន្លែងមិនគួរនឹងលាក់ខ្លួនបាត់យ៉ាងដូច្នេះ ដោយព្រះអង្គដេញចាប់បង្ខំចិត្តនាង ប្រហែលជាមានទេវតាជួយយកអាសានាងជាមិនខាន ហើយសេនាទូលថែមទៀតថា បើព្រះអង្គសព្វព្រះរាជហឫទ័យនឹងរូបនាង សូមព្រះអង្គយាងចូលទៅស្ដីដណ្ដឹងដល់ឪពុកម្ដាយនាងតាមប្រពៃណីវិញ ។ […]

តាមឧទាហរណ៍ទី១ បង្ហាញថា អ្នកនិពន្ធបានផ្សារភ្ជាប់ដំណើររឿងទៅនឹងឈ្មោះទីកន្លែងពិតប្រាកដនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តប្រទេសកម្ពុជាយើង ហើយឈ្មោះទាំងនោះនៅស្ថិតស្ថេររហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន ដូចជាផ្ទះនាងទែននៅភូមិស្រែរនោង ពាក្យអ្នកស្រុកសរសើរនាងត្រចើលដោះក្រាលនៅពេលនាងកាន់ក្អមដងទឹកដើរញ៉ែងញ៉ង ទីកន្លែងដែលដើរនោះ ជាប់ឈ្មោះជាភូមិញ៉ែងញ៉ង និងឃុំញ៉ែងញ៉ង។ កន្លែងអណ្តូងទឹក ដែលអ្នកស្រុកសរសើរនាងថាសស្គុស ជាប់ឈ្មោះមកដល់សព្វថ្ងៃថាឃុំគុស។ ភូមិឃុំទាំងអស់នេះ សព្វឃុំស្ថិតក្នុងស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។

ក្នុងឧទាហរណ៍ទី២ អ្នកនិពន្ធបានផ្សារភ្ជាប់ដំណើររឿងទៅនឹងព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្រ្តប្រទេសកម្ពុជាយើង ដែលស្ថិតក្រោ។អាណានិគមបារាំង ។ វគ្គទី ៩ នេះបង្ហាញពីទុក្ខវេទនារបស់ប្រជាជនកមពុជាដែលត្រូវបារាំងជំរិតឲ្យបង់ពន្ធគ្រប់ប្រភេទ តាំងពីស្រែ ចមការ មុខរបរ រហូតដល់អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណថែមទៀត ។

លក្ខណៈតថៈនៅក្នុងរឿង គឺជារឿងរ៉ាវ ហេតុការណ៍ ព្រឹត្តិការណ៍ ឈ្មោះ ទីកន្លែង សកម្មភាព … ដែលមានពិតនៅក្នុងសង្គមជាក់ស្ដែង ហើយត្រូវបានអ្នកនិពន្ធបញ្ចូល ឬផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងដំណើររឿងដោយរួមផ្សំនឹងមនោគតិរបស់ខ្លួន ។

ចម្លើយ

លក្ខណៈតថនៅក្នុងរឿងកុលាប៉ៃលិន គឺ អ្នកនិពន្ធបានផ្សារភ្ជាប់ដំណើររឿងនេះ ទៅនឹងឈ្មោះទីកន្លែងពិតប្រាកដនៅក្នុងប្រទេសខ្មែរយើងក្នុងខេត្តបាត់ដំបង និងក្រុងប៉ៃលិន ដូចជា ផ្លូវបាត់ដំបង-ប៉ៃលិន ផ្សារក្រុងបាត់ដំបង ផ្សារវិល ស្រុកប៉ៃលិន… ដែលឈ្មោះទាំងនេះមានពិតប្រាកដរហូតសព្វថ្ងៃ ។

ចម្លើយ

លក្ខណៈតថនៅក្នុងបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌបណ្ដែតដូនតា គឺអ្នកនិពន្ធបានផ្សារភ្ជាប់ដំណើររឿងនេះ ប្រវត្តិប្រពៃណីទំនៀមទម្លាប់របស់ខ្មែរ គឺពិធីបណ្ដែតដូនតានៅពេលបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ ហើយប្រពៃណីនេះ ប្រជាជនកម្ពុជាកំពុងប្រតិបត្តិរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ ។